Genesis

slider4

W dniu 14 lipca 2014 roku po wielu latach wypełnionych moją pasją, czyli końmi i jeździectwem postanowiłam założyć Klub Jeździecki Tiara ….

cropped-header.jpg

Tacyt urodził się około 55 r. Miejsce urodzenia jest niepewne; rozważa się Rzym oraz Galię Narbońską. Nieznane jest również jego pochodzenie; niewiadomo nawet, czy jego przydomek brzmiał Publius, czy Gaius. Imię Cornelius było dość częste, ale szybki awans społeczny Tacyta może wskazywać na wysokie pochodzenie. Był zięciem Juliusza Agrykoli, co świadczyło o szacunku, jakim się cieszył, a także mogło przyspieszyć jego karierę polityczną, którą rozpoczął jako kwestor w czasach Wespazjana. Za Tytusa, ok. 80-81, został mianowany trybunem lub edylem, zaś za Dominicjana, w 88 r., był pretorem oraz członkiem tradycyjnego kolegium kapłańskiego, do którego wstęp mieli praktycznie wyłącznie dobrze urodzeni.

Tacyt następnie opuścił Rzym na kilka lat, kiedy to najprawdopodobniej miał okazję poznać Germanię i jej plemiona. Powrócił w 93 r., roku, w którym zmarł jego teść. Lata 93-96, ostatnie trzy lata panowania Dominicjana, znane są jako „rządy terroru”. W ostatnim fragmencie „Żywota Agrykoli” Tacyt pisze, że w tym czasie był naocznym świadkiem usankcjonowanych zabójstw wielu dostojnych obywateli Rzymu, i że, jako senator, sam niemal czuł się współwinny. Obowiązki publiczne odciągały go także od pracy historyka, świadomie zrezygnował więc z funkcji mówcy.

Z nastaniem cesarza Nerwy życie Tacyta nabrało jaśniejszych barw. W 97 r. został mianowany konsulem zastępczym, consul suffectus. Dopiero wówczas Tacyt zaczął publikować swoje prace. Pierwszą z nich był wydany anonimowo „Dialogus de oratoribus” – „Dialog o mówcach”, analizujący przyczyny upadku elokwencji w czasach cesarstwa. Ma formę rozmowy pomiędzy osobistościami rzymskimi, którą Tacyt ponoć zasłyszał jako młody człowiek. Tacyt dowodził, że zanik sztuki wysławiania się jest rezultatem polityki: przy braku wolności słowa zawód mówcy traci sens. Styl „Dialogu” jest bardziej zbliżony do stylu Cycerona, niż jakiekolwiek późniejsze dzieło Tacyta, dlatego też jego autorstwo jest przedmiotem dyskusji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>